|
Obchody Roku Stanisława Wyspiańskiego w Zespole Szkół Licealnych i Zawodowych w Sulęcinie
Młodzież ZSLiZ pod opieką polonistek p. K. Błońskiej i E. Czerwińskiej w dniu 31.05.2007 r. zorganizowała w świetlicy szkolnej sesję polonistyczną pod hasłem: Uliczkami Krakowa w poszukiwaniu śladów twórczorci Stanisława Wyspiańskiego. W prace na rzecz tego przedsięwzięcia aktywnie włączyli się uczniowie klasy III Tek, II LPzi, I Tek i I LOW. Zadaniem, jakie wyznaczyła sobie młodzież, było aktywne włączenie się do obchodów Roku Stanisława Wyspiańskiego, a także przybliżenie sylwetki tego twórcy oraz jego dorobku artystycznego. Metoda, jaką wykorzystano do przygotowania sesji miała charakter projektu. Uczestnicy tej inicjatywy wcześniej przygotowywali wystąpienia na wzór prezentacji maturalnych. Dlatego odbiorcami sesji byli uczniowie klas przedmaturalnych. Mogli oni nie tylko wysłuchać mini wykładów swoich kolegów, ale też prezentację multimedialną przedstawiającą Kraków z czasów współczesnych artystom Młodej Polski i ten, znany nam obecnie. A także mieli niepowtarzalną okazję obejrzeć fragment dramatu, dokładniej ostatnią scenę Wesela, wystawionego przez aktorów szkolnego teatru Basałyki, którego opiekunem jest p. I. Jadach. Uczestnikom tej, innej inż tradycyjne, lekcji języka polskiego podobała się nowa inicjatywa. Tym bardziej, że organizatorzy nie szczędzili wysiłku, pracy ani oryginalnych pomysłów, by przygotować odpowiednią scenografię, umożliwiającą stworzenie właściwej atmosfery, odpowiadającej modernistycznemu Krakowowi. Całość była nowym doświadczeniem zarówno dla widzów i słuchaczy sesji i dla tych uczniów, dzięki którym możliwa była niecodzienna lekcja języka polskiego. Harmonogram tego edukacyjnego przedsięwzięcia obejmował następujące punkty:
1. Przedstawienie biogramu artysty Stanisława Wyspiańskiego 2. Prezentacja multimedialna "Kraków wczoraj i dziś". 3. Projekty o następujących tematach: a. "Co komu w duszy gra, co kto widzi w swoich snach". Omów symbolikę utworu. b. Twórczość artystyczna Stanisława Wyspiańskiego. c. Narodowe przywary Polaków na podstawie dramatu Stanisława
Wyspiańskiego. d. Rozmowy o filmie - analiza porównawcza Stanisława Wyspiańskiego i adaptacji filmowej Andrzeja Wajdy. e. Ocena inteligencji w oparciu o dramaty - "Wesele" S. Wyspiańskiego i "Tango" S. Mrożka. 4. Symboliczna wycieczka po Krakowie - wystawa pod hasłem: "Krakowski genius loci".
Każda z prezentacji przygotowywana była zgodnie z
zasadami maturalnymi. Uczniowie, którzy podejmowali się tego
zadania, wcześniej otrzymawszy tematy, skrupulatnie kompletowali i
selekcjonowali niezbędny materiał bibliograficzny, analizowali i
poszukiwali odpowiednich tekstów kultury oraz sporządzali
potrzebną dokumentację. Dlatego też podczas swoich wystąpień, tak jak
na ustnym egzaminie maturalnym z języka polskiego, korzystali z
ramowych planów prezentacji.
Sesja polonistyczna pod hasłem Uliczkami Krakowa w poszukiwaniu śladów twórczości Stanisława Wyspiańskiego stanowiła w swym pierwotnym założeniu trzon przedsięwzięcia o szerszym charakterze, w które maogłaby być większa grupa uczestników. Nauczyciele - organizatorzy starali się pozyskać niezbędne fundusze na tę inicjatywę ze środków unijnych. Zaplanowana była kilkudniowa bezpłatna wycieczka do Krakowa, w której udział wzięliby uczestnicy sesji, zaś sam wyjazd miał dać możliwość aktywnego i atrakcyjnego pozyskania niezbędnej wiedzy o samym mieście Kraka ale też o Stanisławie Wyspiańskim i jego twórczości. Niestety z przyczyn niezależnych projekt ten nie otrzymał dofinansowania, dlatego w efekcie stał się uboższą wersją ambitnych planów zaangażowanej w niego młodzieży. Mimo kłopotów i drobnych przeszkód udało się sfinansować zamierzony plan. Była to pierwsza taka impreza o charakterze naukowym w naszej szkole. Zdobyła sobie aprobatę wśród uczniów i nauczycieli, więc prawdopodobnie stanie się ona szkolną tradycją. Ramowy plan prezentacji
Temat: "Co się komu w duszy gra, co kto widzi w swoich snach". Omów symbolikę utworu. WSTĘP: - wyjaśnienie znaczenia terminów symbol, symbolizm - przywołanie kontekstu historyczno - obyczajowego dotyczącego wesela L. Rydla i J. Mikołajczykówny TEZA: "Wesele" jest przykładem typowego dramatu symbolicznego. ARGUMENTY: 1. Symbolizm postaci fantastycznych, ukazujących się wybranym weselnikom: a. Stańczyk - symbol mądrości: głębokiej troski o los ojczyzny b. Upiór - symbol krwawej przeszłości, duch tajonej zbrodni, ostrzeżenie pod adresem polskiej inteligencji c. Wernyhora - symbol zjednoczenia narodu, który świadomie podejmie się walki o wolność Polski d. Widmo - symbol wiecznej miłości e. Hetman - symbol zdrady f. Rycerz - symbol męstwa i odwagi 2. Symbolizm występujących w dramacie rekwizytów: a. złoty róg - symbol hasła do walki narodowo - wyzwoleńczej b. złote podkowy - symbol ukrytego szczęścia c. czapka z pawimi piórami - symbol przywiązania do wartości materialnych d. sznur - symbol niewoli e. kosy - symbol gotowości do walki f. bronowicka chata - symbol Polski 3. Symboliczne znaczenie ostatniej sceny dramatu: a. chocholi taniec - uśpienie i marazm społeczeństwa polskiego b. chochoł przygrywający na skrzypkach - symbol uśpionej w narodzie idei narodowo - wyzwoleńczej c. zachowanie Jaśka - świadomość utraty złotego rogu - symbol zaprzepaszczenia możliwości zorganizowania walki zbrojnej i odzyskania niepodległości WNIOSKI: - potwierdzenie słusznie założonej tezy - symbolizm jako możliwość przedstawienia skomplikowanej sytuacji narodu polskiego w okresie Młodej Polski - symbolizm jako sposób do stworzenia dramatu o charakterze ponadczasowym
powrót |
