"Spotkanie z biskupem Adamem Dyczkowskim"

    We wtorek, 8 listopada, chwilę po zakończeniu pierwszej lekcji uczniowie naszej szkoły zeszli do sali gimnastycznej, aby spotkać się z księdzem biskupem dr Adamem Dyczkowskim. Oczekiwanie na gościa przedłużyło się o kolkanaście minut, więc koleżanki z Samorządu Uczniowskiego odśpiewały kilka piosenek. "Odważne dziewczyny" - pomyślałam, bo nie wiem czy odważyłabym się na śpiew przed całą szkołą wiedząc, że są osoby które nie widzą nic niezwykłego w zaangażowanie w życie szkoły. Biskup wraz z towarzyszącymi mu księżmi, panem dyrektorem i gronem pedagogicznym wszedł do sali. Ku mojemu zaskoczeniu wstali wszyscy uczniowie oddając w ten sposób honor Adamowi Dyczkowskiemu i zrobili to z taką powagą, że na ciele poczułam dreszcze - byłam dumna że wszyscy potrafili zachować się odpowiednio do sytuacji. Spotkanie z Naszym Autorytetem rozpoczęło się przemówieniem pana dyrektora. Chwilę później Kamil Pompa, Malwina Michalik i Natalia Szarameta odśpiewali "Dumkę na dwa serca". Początkowo obserwowałam śpiewającą grupę, jednak po chwili spojrzałam na nauczycielki siedzące wprost przede mną. Ujrzałam łzy w ich oczach i wzruszenie. Wydaje mi się że ksiądz biskup przygotował się do spotkania z nami we wspaniały sposób, bo w jego wypowiedzi nie brakowało zarówno dowcipu, jak i zrozumiałego dla nas słownictwa. Wiedział, że do młodzieży nie dotrą nakazy, zakazy i wiedział, że najlepszym sposobem na to, abyśmy pojęli potęgę wiedzy jest jego własna historia. Uczniowie odebrali tą historię jako dowód, że nawet osoby wywodzące się z ubogich rodzin mogą osiągnąć sukces. Doceniliśmy również poświęcenie naszych nauczycieli. Zwróciłam uwagę na to, że mamy wielkie szczęście mogąc codziennie chodzić do szkoły. Spotkanie z księdzem biskupem uważam za wspaniałe przeżycie i mam nadzieję, że nie tylko ja wyniosłam tak wiele z niego. Choć szkolna rzeczywistość wróciła chwilę po wyjściu księdza biskupa, to cieszę się, że istnieją ludzie, którzy choć na chwilę potrafią wyciszyć i wprowadzić w stan powagi nie zawsze dojrzałych emocjonalnie uczniów.

                                                                                    Opracowała:
                                                                                                                Ewelina Sitarz kl. 2 b LOw
                                                                                                                Członek Samorządu Uczniowskiego